Αναδιάρθρωση και αφερεγγυότητα

Η δουλειά

Και οι δύο πλευρές μιας αφερεγγυότητας

Με λίγα λόγια

• Για εταιρείες σε δυσκολία: διαπραγμάτευση με πιστωτές και δόμηση αναδιάρθρωσης.
• Για πιστωτές: προστασία της θέσης στη διαδικασία και ανάκτηση απαιτήσεων.
• Μια αναδιάρθρωση που η εταιρεία δεν μπορεί να εξυπηρετήσει είναι καθυστερημένη αφερεγγυότητα με περισσότερα έξοδα.

Για εταιρείες σε δυσκολία διαπραγματευόμαστε με τους πιστωτές και δομούμε την αναδιάρθρωση: τους όρους του χρέους, τις εξασφαλίσεις, και το τι πρέπει να κάνει η επιχείρηση για να τους τηρήσει.

Για πιστωτές προστατεύουμε τη θέση στη διαδικασία αφερεγγυότητας και ανακτούμε απαιτήσεις στον βαθμό που ο νόμος επιτρέπει.

Οι δύο πλευρές απαιτούν την ίδια πειθαρχία, και προτιμούμε να το πούμε από την αρχή όταν το σχέδιο δεν στέκει.

Οι αποφάσεις που αντιμετωπίζει πράγματι ένα συμβούλιο

Η δυσκολία σπανίως είναι ένα γεγονός. Είναι αλληλουχία συνηθισμένων εμπορικών κρίσεων.

Η δυσκολία σπανίως αναγγέλλεται. Έρχεται ως μικρές διευκολύνσεις: ένας προμηθευτής που πληρώνεται μία εβδομάδα αργότερα και μετά έναν μήνα αργότερα, μια διευκόλυνση που ανανεώνεται με όρους που κανείς δεν πρόλαβε να διαβάσει, μια μισθοδοσία που καλύπτεται από εισπράξεις προορισμένες για κάτι άλλο.

Μέχρι να φτάσει η κατάσταση σε σύμβουλο, το συμβούλιο συχνά λαμβάνει αποφάσεις αφερεγγυότητας εδώ και μήνες, χωρίς να τις ονομάζει έτσι.

Οι αποφάσεις είναι λίγες και επαναλαμβάνονται. Αν θα συνεχιστεί η λειτουργία, και με ποια βάση. Αν θα ληφθεί περαιτέρω πίστωση, και από ποιον. Ποιος πιστωτής πληρώνεται αυτή την εβδομάδα όταν δεν μπορούν να πληρωθούν όλοι. Αν θα ενημερωθεί ο δανειστής τώρα ή μετά τα επόμενα στοιχεία. Αν θα πωληθεί ένα περιουσιακό στοιχείο γρήγορα σε κακή τιμή για να κερδηθεί χρόνος, και για ποιο σκοπό.

Καθεμία μοιάζει με συνήθη διαχείριση όταν λαμβάνεται, και με επιλογή όταν διαβαστεί με τη σειρά, μήνες αργότερα, από κάποιον που κρατά ολόκληρο τον φάκελο.

Ελάχιστα από αυτά αφορούν την προστασία ενός διευθυντή μέσω της αδράνειας, γιατί το συμβούλιο που παύει να αποφασίζει έχει και πάλι αποφασίσει. Εκείνο που βοηθά τον διευθυντή εκ των υστέρων είναι αρχείο που δείχνει ότι η θέση αξιολογήθηκε επί πραγματικών στοιχείων, ότι ζητήθηκε συμβουλή, ότι το σκεπτικό καταγράφηκε τότε, και ότι το συμβούλιο έκανε αυτό που είχε αποφασίσει.

Αλλάζει το ακροατήριο των αποφάσεων

Ένα άνετα φερέγγυο συμβούλιο λογοδοτεί στους μετόχους του για τον τρόπο με τον οποίο αναλαμβάνει κίνδυνο, γιατί διακυβεύονται δικά τους χρήματα.

Καθώς η θέση επιδεινώνεται, εκείνοι που θα χάσουν από μια απόφαση είναι ολοένα και περισσότερο οι πιστωτές, και οι αποφάσεις κρίνονται υπό αυτό το πρίσμα. Η μετατόπιση είναι σταδιακή, και αυτό ακριβώς την κάνει επικίνδυνη: δεν υπάρχει ημερομηνία στην οποία κάποιος ειδοποιείται ότι άλλαξαν τα κριτήρια. Είναι σταδιακή όσο βιώνεται και απότομη όταν κοιτάξει κανείς πίσω, και γι’ αυτό η στιγμή να ζητηθεί συμβουλή είναι η στιγμή που το ερώτημα περνά πρώτη φορά από τον νου ενός διευθυντή, και όχι η στιγμή που το θέτει κάποιος άλλος.

Όπου η διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει, η εκκαθάριση, η ειδοποίηση οφειλής και το τι παγώνει με την καταχώριση της αίτησης εκτίθενται στη σελίδα Εκκαθάριση Εταιρείας στην Κύπρο. Για φυσικά πρόσωπα, δείτε Προσωπική Αφερεγγυότητα.

Το πρόβλημα ρευστότητας και το πρόβλημα φερεγγυότητας δεν είναι η ίδια ασθένεια

Παρουσιάζονται πανομοιότυπα: τα χρήματα δεν υπάρχουν αυτόν τον μήνα. Οι θεραπείες δείχνουν προς αντίθετες κατευθύνσεις, και το κόστος της σύγχυσης το πληρώνουν όλοι.

Το πρόβλημα ρευστότητας είναι πρόβλημα χρονισμού. Η επιχείρηση λειτουργεί, το βιβλίο παραγγελιών είναι πραγματικό, και τα χρήματα φτάνουν αφού οι υποχρεώσεις καταστούν ληξιπρόθεσμες. Οι θεραπείες είναι θεραπείες χρόνου: αναδιάρθρωση αποπληρωμής, μειωμένες καταβολές για μια περίοδο, πρόσθετη διευκόλυνση, ταχύτερη είσπραξη απαιτήσεων, ή χρήματα από τους μετόχους.

Το πρόβλημα φερεγγυότητας φοράει τα ίδια ρούχα, αλλά εδώ η επιχείρηση όπως είναι δομημένη δεν παράγει αρκετά για όσα έχει υποσχεθεί, και καμία αναδιάρθρωση δεν το αλλάζει αυτό. Ανάμεσα στα δύο στέκει η περίπτωση που παρερμηνεύεται συχνότερα: η εμπορική λειτουργία είναι βιώσιμη ενώ ο δανεισμός που αναλήφθηκε πάνω της δεν είναι, οπότε ζητείται από την εταιρεία να εξυπηρετήσει μια δομή που η επιχείρηση δεν επρόκειτο ποτέ να σηκώσει. Αυτή η περίπτωση διορθώνεται, αλλά όχι με παράταση.

Η διάκριση είναι άσκηση πάνω σε έγγραφα και όχι πράξη κρίσης. Χρειάζεται πρόβλεψη ταμειακών ροών χτισμένη από τις δεσμεύσεις και όχι από τον προϋπολογισμό, σωστά ενηλικιωμένη κατάσταση όσων οφείλονται και όσων οφείλει, τα συμβόλαια που υποτίθεται ότι θα παραγάγουν τα έσοδα της επόμενης χρονιάς με ειλικρινή εκτίμηση για το ποια θα ανανεωθούν, τα σταθερά κόστη που δεν αποβάλλονται γρήγορα, και τους όρους κάθε δανεισμού. Οι περισσότερες εταιρείες σε δυσκολία κατέχουν μέρος αυτού του υλικού. Λίγες το κατέχουν σε μορφή που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει δανειστής ή αγοραστής, και η συγκέντρωσή του είναι συνήθως η πρώτη πραγματική δουλειά στον φάκελο.

Η διάγνωση μετράει γιατί η λάθος διάγνωση κοστίζει με συγκεκριμένο τρόπο. Η αναδιάρθρωση χρέους που η εταιρεία δεν επρόκειτο ποτέ να εξυπηρετήσει μετατρέπει ένα κακό τρίμηνο σε χειρότερη χρονιά: προσθέτει έξοδα και τόκους, ξοδεύει την καλή θέληση πιστωτών που δεν θα συμφωνήσουν δεύτερη φορά, και αφήνει λιγότερα να διανεμηθούν και τους διευθυντές με περισσότερα να εξηγήσουν. Το αντίθετο λάθος είναι πιο ήσυχο και εξίσου δαπανηρό, γιατί ένα πρόβλημα χρονισμού που αντιμετωπίζεται ως τελικό καταστρέφει μια επιχείρηση που κανείς δεν χρειαζόταν να χάσει.

Η διάκριση δεν είναι μόνο εμπορική. Το άρθρο 212 του ΚΕΦ. 113 θέτει και τα δύο κριτήρια στον νόμο, και η εταιρεία λογίζεται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της αν πληρούται οποιοδήποτε από αυτά. Κατά το άρθρο 212(γ) αρκεί να είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά τον χρόνο που καθίστανται πληρωτέα, και για την κρίση αυτή το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της. Κατά το άρθρο 212(δ) αρκεί η αξία του ενεργητικού της να είναι μικρότερη από τις υποχρεώσεις της, μετρώντας πάλι τις ενδεχόμενες και μελλοντικές. Το κριτήριο ταμειακών ροών και το κριτήριο ισολογισμού είναι εναλλακτικά, οπότε εταιρεία μπορεί να είναι φερέγγυα κατά το ένα και αφερέγγυα κατά το άλλο, και αρκεί να πληρούται το ένα.

Δύο ακόμη σκέλη είναι αποδεικτικά και όχι αναλυτικά. Το άρθρο 212(α) λογίζει την εταιρεία ανίκανη όπου πιστωτής στον οποίο οφείλονται πάνω από πέντε χιλιάδες ευρώ επέδωσε απαίτηση στο εγγεγραμμένο γραφείο και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει, να εξασφαλίσει ή να διευθετήσει το ποσό προς εύλογη ικανοποίησή του. Το άρθρο 212(β) κάνει το ίδιο όπου εκτέλεση ή άλλη διαδικασία επί δικαστικής απόφασης επιστρέφεται ανικανοποίητη ολικά ή μερικά. Και τα δύο είναι διαδρομές που ο πιστωτής μπορεί να χτίσει σκόπιμα, γι' αυτό μια αναπάντητη απαίτηση δεν είναι θέμα αλληλογραφίας.

Η συνέπεια βρίσκεται στο άρθρο 211, που απαριθμεί τους λόγους για τους οποίους το Δικαστήριο δύναται να εκκαθαρίσει εταιρεία. Η ανικανότητα πληρωμής είναι η παράγραφος (ε), και η παράγραφος (στ) είναι ο ευρύτερος λόγος ότι είναι δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας να διαλυθεί. Οι υπόλοιπες παράγραφοι καλύπτουν ειδικό ψήφισμα για εκκαθάριση από το Δικαστήριο, παράλειψη παράδοσης της θέσμιας έκθεσης ή σύγκλησης θέσμιας συνέλευσης, τη μη έναρξη εργασιών εντός έτους από τη σύσταση ή την αναστολή τους για ολόκληρο έτος, και τη μείωση των μελών δημόσιας εταιρείας κάτω από επτά.

Απέναντι σε αυτά στέκει η διαδικασία διάσωσης, και είναι το μέρος του ΚΕΦ. 113 που εγείρεται σπανιότερα αρκετά νωρίς ώστε να χρησιμεύσει. Το ΜΕΡΟΣ IVA, που προστέθηκε το 2015, επιτρέπει στο Δικαστήριο να διορίσει εξεταστή. Κατά το άρθρο 202Α(1) οι προϋποθέσεις είναι ότι η εταιρεία τελεί σε αφερεγγυότητα ή υφίσταται πιθανότητα αφερεγγυότητας, ότι δεν έχει εγκριθεί και δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα ψήφισμα εκκαθάρισης, και ότι δεν έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης. Κατά το άρθρο 202Α(2) το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα μόνο εφόσον ικανοποιηθεί ότι υπάρχει εύλογη προοπτική επιβίωσης της εταιρείας και ολόκληρης ή μέρους της επιχείρησης ως δρώσας οικονομικής μονάδας. Αυτό είναι το κριτήριο για το οποίο χτίζεται ο φάκελος, και κοιτάζει μπροστά.

Το άρθρο 202Α(4) λέει στο συμβούλιο τι θα κοιτάξει το Δικαστήριο. Δύναται να λάβει υπόψη κατά πόσο η εταιρεία ζήτησε από τους πιστωτές της σημαντικές παρατάσεις χρόνου για την πληρωμή, από όπου εύλογα συνάγεται πιθανότητα αφερεγγυότητας, και κατά πόσο χρησιμοποίησε τη διαδικασία αναδιάρθρωσης των Οδηγιών Διαχείρισης Καθυστερήσεων της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 41 του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου. Οι διευκολύνσεις που έμοιαζαν με συνήθη εμπορική διαχείριση είναι μαρτυρία σε αυτό το στάδιο. Το άρθρο 202Α(5) εξαιρεί εντελώς τα πιστωτικά ιδρύματα και τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις.

Το άρθρο 202Β(1) είναι ευρύτερο ως προς το ποιος αιτείται απ' ό,τι περιμένουν τα περισσότερα συμβούλια: η ίδια η εταιρεία, πιστωτής ή ενδεχόμενος ή μελλοντικός πιστωτής, περιλαμβανομένου εργοδοτουμένου, μέλη που κατέχουν όχι λιγότερο από το ένα δέκατο του καταβληθέντος κεφαλαίου με δικαίωμα ψήφου, εγγυητής υποχρεώσεων της εταιρείας, ή όλοι μαζί ή χωριστά. Κατά το άρθρο 202Β(2) η αίτηση προτείνει το πρόσωπο που θα διοριστεί, υποστηρίζεται από μαρτυρία που δεικνύει βάσιμο λόγο, και, όταν υποβάλλεται από την εταιρεία, περιλαμβάνει κατάσταση ενεργητικού και υποχρεώσεων με ημερομηνία όχι ενωρίτερη από δεκατέσσερις ημέρες πριν από την υποβολή.

Εκείνο που αγοράζει η αίτηση είναι χρόνος, και ο νόμος τον μετρά. Το άρθρο 202Η(1) ορίζει ότι από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης έως τη λήξη τεσσάρων μηνών από αυτήν, ή έως την απόσυρση ή απόρριψή της αν συμβεί νωρίτερα, η εταιρεία τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου. Το άρθρο 202Η(2) ορίζει τι κάνει η προστασία αυτή: δεν αρχίζουν διαδικασίες εκκαθάρισης και ψήφισμα εκκαθάρισης που εγκρίνεται δεν έχει αποτέλεσμα· δεν διορίζεται παραλήπτης επί της περιουσίας ή της επιχείρησης, αν και όποιος διορίστηκε πριν από την αίτηση μπορεί να συνεχίσει· και δεν χωρεί κατάσχεση στα χέρια τρίτου, μεσεγγύηση, κατάσχεση ή εκτέλεση, ούτε ρευστοποίηση υποθήκης, επιβάρυνσης, δικαιώματος επίσχεσης ή ενεχύρου, ούτε ανάκτηση αγαθών που κατέχονται με ενοικιαγορά, σε κάθε περίπτωση παρά μόνο με τη συγκατάθεση του εξεταστή.

Διαβασμένες μαζί, οι διατάξεις αυτές κρίνουν τη σειρά. Η προστασία τρέχει από την ημερομηνία υποβολής και όχι από τον διορισμό, οι τέσσερις μήνες είναι το ανώτατο όριο και όχι αφετηρία διαπραγμάτευσης, και όλο αυτό δεν είναι διαθέσιμο μόλις δημοσιευτεί ψήφισμα εκκαθάρισης ή εκδοθεί διάταγμα. Συμβούλιο που περιμένει την αίτηση εκκαθάρισης έχει συνήθως περιμένει πέρα από αυτό.

Τι αποφασίζει ένας δανειστής όταν του ζητείται να περιμένει

Κανείς δεν ζητά χάρη. Ζητείται να προτιμηθεί ένα εκτιμώμενο αποτέλεσμα έναντι άλλου, και ο δανειστής θα κάνει την αριθμητική είτε την έχετε κάνει γι' αυτόν είτε όχι.

Ο εξασφαλισμένος δανειστής στον οποίο ζητείται να μην προχωρήσει συγκρίνει δύο μεγέθη. Το πρώτο είναι όσα αναμένει να ανακτήσει αν ενεργήσει τώρα, καθαρά από το κόστος και την καθυστέρηση της ρευστοποίησης όσων κατέχει και προεξοφλημένα για την πιθανότητα το περιουσιακό στοιχείο να αξίζει λιγότερο από την εκτίμηση στον φάκελο. Το δεύτερο είναι όσα αναμένει να ανακτήσει βάσει της πρότασης, προεξοφλημένα για τον κίνδυνο αποτυχίας της και για τον χρόνο που θα έχει περιμένει. Η αναδιάρθρωση συμφωνείται όταν το δεύτερο μέγεθος φαίνεται καλύτερο από το πρώτο σε εκείνον που πρέπει να υπογράψει, και για κανέναν άλλο λόγο.

Δύο χαρακτηριστικά της διαδικασίας υποτιμώνται σταθερά. Το πρώτο είναι ότι το πρόσωπο απέναντί σας συνήθως δεν αποφασίζει. Ετοιμάζει εισήγηση για κάποιον που δεν θα σας συναντήσει ποτέ και θα διαβάσει μόνο ό,τι έχει μπροστά του, οπότε τα πάντα γράφονται δύο φορές: μία για τη συνάντηση και μία για τον φάκελο, και τον φάκελο είναι που κρίνει το αποτέλεσμα. Το δεύτερο είναι ότι η αξιοπιστία βαθμολογείται απέναντι στα δικά σας προηγούμενα νούμερα, οπότε μια πρόβλεψη που σιωπηλά αντιφάσκει με εκείνη του προηγούμενου τριμήνου, χωρίς να εξηγηθεί η διαφορά, κάνει μεγαλύτερη ζημιά από τα άσχημα νέα που προοριζόταν να απαλύνει. Η σιωπή διαβάζεται ως επιδείνωση, γιατί συνήθως είναι.

Ο δανειστής θα θελήσει και κάτι για την αναμονή: πρόσθετη εξασφάλιση, πληροφόρηση κατά διαστήματα αντί ετησίως, ορόσημα με συνέπεια αν χαθούν, περιορισμούς σε διανομές και σε πληρωμές προς συνδεδεμένα πρόσωπα, και συχνά προσωπική στήριξη από όσους βρίσκονται πίσω από την εταιρεία. Καθένα έχει τίμημα, και ορισμένα μετατοπίζουν κίνδυνο σε φυσικά πρόσωπα με τρόπο που αξίζει σκέψη πριν παραχωρηθεί. Οι εμπορικοί πιστωτές υπολογίζουν διαφορετικά, σταθμίζοντας τη ζημιά στο υφιστάμενο υπόλοιπο έναντι της αξίας του να συνεχίσουν να προμηθεύουν έναν πελάτη, γι' αυτό και ένας μεγάλος προμηθευτής είναι συχνά πιο χρήσιμος μέσα σε ένα σχέδιο παρά έξω από αυτό.

Τι κάνει μια πρόταση αναδιάρθρωσης αξιόπιστη στο χαρτί

Το σχέδιο που εγκρίνεται σπάνια είναι το πιο αισιόδοξο. Είναι εκείνο του οποίου ο συντάκτης φαίνεται να κατάλαβε τη θέση πριν γράψει.

Τα νούμερα. Η πρόταση διαβάζεται ανάποδα, από την πρόβλεψη ταμειακών ροών. Η πρόβλεψη πρέπει να έχει διαστήματα αρκετά σύντομα ώστε να δείχνει τα σημεία πίεσης και όχι έναν μέσο όρο χρονιάς, να χτίζεται από δεσμεύσεις και όχι από φιλοδοξία, και να συμφωνεί με τους τελευταίους διαχειριστικούς λογαριασμούς. Πρέπει να δηλώνει καθαρά τις παραδοχές της, περιλαμβανομένων των δυσάρεστων, και να δείχνει τι συμβαίνει αν οι λίγες που μετρούν περισσότερο βγουν λάθος.

Το σχέδιο πίσω από τα νούμερα. Δεν ζητείται από τους πιστωτές να πιστέψουν μια πρόβλεψη. Ζητείται να πιστέψουν τις ενέργειες που την παράγουν. Αν η ανάκαμψη εξαρτάται από την αφαίρεση ενός κόστους, η πρόταση λέει ποιου κόστους, μέχρι πότε, με τι εφάπαξ τίμημα, και ποιος είναι υπεύθυνος να το κάνει. Αν εξαρτάται από την πώληση ενός περιουσιακού στοιχείου, λέει ποιου, με ποια τεκμηρίωση αξίας, και τι γίνεται με το προϊόν. Αν εξαρτάται από νέα χρήματα, λέει από πού προέρχονται, υπό ποιους όρους, και αν εκείνος που τα παρέχει έχει δεσμευτεί ή απλώς είναι πρόθυμος. Η αοριστία σε αυτά τα σημεία είναι ο συνηθέστερος λόγος απόρριψης, γιατί συνήθως σημαίνει ότι η δουλειά δεν έγινε.

Το αίτημα. Πρέπει να είναι συγκεκριμένο, ελάχιστο και χρονολογημένο: τι ζητείται, από ποιον, για πόσο, και τι αναλαμβάνει η εταιρεία σε αντάλλαγμα. Πρόταση που ζητά αόριστη ανοχή προσκαλεί την άρνηση, γιατί δεν δίνει στον πιστωτή κάτι να εγκρίνει. Εκείνη που ζητά ορισμένη περίοδο, με αναφορές κατά τη διάρκειά της και επανεξέταση στο τέλος, μετατρέπει έναν ανοικτό κίνδυνο σε απόφαση που κάποιος μπορεί να λάβει.

Τι τη βυθίζει. Οι προτάσεις αποτυγχάνουν στην παρουσίαση συχνότερα παρά στην ουσία. Νούμερα που δεν συμφωνούν με τους λογαριασμούς ή μεταξύ τους. Πληρωμές προς συνδεδεμένα πρόσωπα που συνεχίζονται ενώ ζητείται από τους πιστωτές να περιμένουν. Σχέδιο που αφήνει όσους προκάλεσαν το πρόβλημα να το διορθώσουν, χωρίς να λέγεται τίποτε γι' αυτό. Κατάσταση υποχρεώσεων που αποδεικνύεται ελλιπής, πράγμα που καταστρέφει την εμπιστοσύνη σε όλα τα υπόλοιπα του εγγράφου.

Αγορά ή πώληση επιχείρησης σε δυσκολία

Η πώληση υπό πίεση είναι μια συνηθισμένη συναλλαγή από την οποία έχουν αφαιρεθεί ο χρόνος και η άνεση, και αυτό αλλάζει τι μπορεί λογικά να ζητήσει η κάθε πλευρά.

Η πώληση. Μια επιχείρηση σε δυσκολία αξίζει περισσότερο όσο έχει ακόμη τους πελάτες της, τους ανθρώπους της και τον εφοδιασμό της, και κάθε εβδομάδα καθυστέρησης αφαιρεί κάτι από αυτά, οπότε το χρονοδιάγραμμα είναι μέρος της αξίας και όχι λεπτομέρεια της διαδικασίας. Ο πωλητής πρέπει να ξέρει πριν ξεκινήσει ποια μέρη της επιχείρησης είναι πωλήσιμα, αν τα βασικά συμβόλαια επιβιώνουν αλλαγής ελέγχου ή απαιτούν συγκατάθεση, αν οι άδειες υπό τις οποίες λειτουργεί μεταβιβάζονται καθόλου, και ποιες υποχρεώσεις ακολουθούν την επιχείρηση αντί να μένουν πίσω. Πρέπει επίσης να αποφασίσει ποιος ενημερώνεται και πότε, αφού μια προσέγγιση που διαρρέει στην αλυσίδα εφοδιασμού μπορεί να τερματίσει την άσκηση πριν καν συζητηθεί τιμή. Όπου οι πιστωτές δεν θα πληρωθούν πλήρως, μια πώληση που στηρίζεται σε πραγματική προσέγγιση της αγοράς και σε ανεξάρτητη εκτίμηση αξίας υπερασπίζεται πολύ ευκολότερα εκ των υστέρων από μια που συμφωνήθηκε γρήγορα με γνωστό πρόσωπο.

Η αγορά. Ο αγοραστής αγοράζει με λιγότερη πληροφόρηση, λιγότερο χρόνο και πολύ λιγότερη προστασία. Οι εγγυήσεις ενός πωλητή που μπορεί να μην επιβιώσει της χρονιάς αξίζουν όσο αξίζει ο πωλητής, οπότε η προστασία προέρχεται από τη δομή της συναλλαγής και από έλεγχο στραμμένο σε λίγα καθοριστικά ερωτήματα: τι αποκτάται και τι μένει πίσω, τι είναι επιβαρυμένο και υπέρ ποιου, αν οι άνθρωποι και οι πελάτες που κάνουν την επιχείρηση να λειτουργεί θα είναι εκεί μετά, αν το τίμημα μπορεί να παρακρατηθεί έναντι όσων βρεθούν, και αν η συναλλαγή μπορεί να προσβληθεί αργότερα.

Τα αρχεία, και γιατί φθείρονται. Κάθε δρόμος εξόδου από τη δυσκολία, αναδιάρθρωση, πώληση ή τυπική διαδικασία, αξιολογείται πάνω στο ίδιο υλικό: τους διαχειριστικούς λογαριασμούς και τις ταμειακές προβλέψεις όπως ετοιμάστηκαν τότε, περιλαμβανομένων εκείνων που βγήκαν λάθος· τα πρακτικά του συμβουλίου και τα έγγραφα που τέθηκαν ενώπιόν του σε κάθε απόφαση· τα έγγραφα διευκολύνσεων και εξασφαλίσεων, και κάθε παραίτηση, συνοδευτική επιστολή ή τροποποίηση· τις εγγυήσεις και κάθε άλλη στήριξη από φυσικά πρόσωπα ή συνδεδεμένες εταιρείες· την αλληλογραφία με δανειστές και μεγάλους πιστωτές, με χρονολογική σειρά· τα καθολικά με τα υπόλοιπα συνδεδεμένων προσώπων και τη βάση των μεταφορών μεταξύ τους· και τις εκτιμήσεις, μαζί με καταγραφή του τι πληρώθηκε σε ποιον τους τελευταίους μήνες, και γιατί.

Το υλικό αυτό φθείρεται ταχύτερα σε εταιρεία υπό πίεση παρά σε οποιονδήποτε άλλο φάκελο. Η λογιστική παύει να είναι ενήμερη όταν ο λογιστής είναι το πρώτο κόστος που κόβεται, το προσωπικό οικονομικών φεύγει και τα ηλεκτρονικά του γραμματοκιβώτια κλείνουν, και αρχεία σε λογιστικό σύστημα χάνονται όταν λήξει η συνδρομή. Ό,τι επιβιώνει είναι ό,τι κράτησε ο πιστωτής.

Όπου το ερώτημα είναι η ανάκτηση χρημάτων που οφείλονται σε εσάς και όχι η θέση εταιρείας που τα οφείλει, αυτό καλύπτεται στην είσπραξη οφειλών. Όπου απειλείται ή εκκρεμεί ήδη απαίτηση, ή εξετάζεται επείγουσα θεραπεία, δείτε τη δικαστηριακή εκπροσώπηση.

Για την πρώτη επικοινωνία

Από την πρώτη επαφή ως την εφαρμογή

Κάθε υπόθεση διαφέρει, αλλά η διαδρομή είναι σε γενικές γραμμές η ίδια. Το να τη γνωρίζετε εκ των προτέρων κάνει το κόστος και το χρονοδιάγραμμα ευκολότερα να κριθούν.