Διάταγμα πάγωσε λογαριασμούς δύο εταιρειών με ένα ενιαίο ποσό 100.825 ευρώ. Το Εφετείο το διατήρησε αλλά το διαχώρισε, ανά εναγόμενη και ανά αξίωση.
Κυπριακή εταιρεία σε εγχείρημα αεροπλοΐας διαπίστωσε, μόλις οι τελικοί δικαιούχοι της απέκτησαν επιτέλους πρόσβαση στους ίδιους τους τραπεζικούς της λογαριασμούς, ότι τρεις μεταφορές συνολικού ποσού 100.825 ευρώ είχαν φύγει από την εταιρεία προς δύο άλλες εταιρείες. Καταχώρισε αγωγή και την ίδια μέρα μονομερή αίτηση για πάγωμα των λογαριασμών των δύο αυτών εταιρειών μέχρι του ποσού αυτού. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εξέδωσε το διάταγμα στις 24 Σεπτεμβρίου 2018 και το οριστικοποίησε στις 10 Μαρτίου 2020.
Στις 10 Σεπτεμβρίου 2026 το Εφετείο διατήρησε τη δέσμευση αλλά άλλαξε τη μορφή της. Το διάταγμα ανέφερε ένα ενιαίο ποσό 100.825 ευρώ εναντίον και των δύο εταιρειών μαζί. Αυτό, έκρινε το Εφετείο, ήταν εσφαλμένο. Το διάταγμα δεσμεύει πλέον 80.000 ευρώ από τους λογαριασμούς της πρώτης εταιρείας και 20.825 ευρώ από τους λογαριασμούς της δεύτερης.
Ποιους αφορά
Όσους ζητούν ή λαμβάνουν διάταγμα πάγωσης στην Κύπρο, και ιδιαίτερα κάθε επιχείρηση που δραστηριοποιείται μέσω περισσότερων του ενός εταιρικών οχημάτων. Το σημείο που έκρινε την έφεση είναι σημείο σύνταξης, και κόβει και προς τις δύο κατευθύνσεις:
- Ενάγοντες που παγοποιούν περιουσιακά στοιχεία δύο ή περισσότερων εταιρειών ομίλου με ένα ενιαίο ποσό.
- Εταιρείες στις οποίες επιδίδεται διάταγμα με συνολικό ποσό, χωρίς να διευκρινίζεται τι αξιώνεται από την καθεμία.
- Διευθυντές και μετόχους των οποίων οι λειτουργικοί λογαριασμοί δεσμεύονται από διάταγμα εναντίον συνδεδεμένης οντότητας.
- Όσους σταθμίζουν αν θα προσβάλουν το διάταγμα συνολικά ή μόνο τους όρους του.
Το ενιαίο ποσό που δεν άντεξε
Η αξίωση εναντίον της πρώτης εταιρείας και η αξίωση εναντίον της δεύτερης ήταν χωριστές αξιώσεις για χωριστές μεταφορές. Το διάταγμα όμως πάγωνε τους λογαριασμούς και των δύο μέχρι 100.825 ευρώ, πράγμα που σήμαινε ότι κάθε εταιρεία εκτίθετο για ολόκληρο το ποσό, ενώ από την καθεμία δεν αξιωνόταν τίποτα παρόμοιο.
Το Εφετείο έκρινε ότι επιβαλλόταν η διαφοροποίηση του διατάγματος ώστε να δεσμεύει 80.000 ευρώ από τους λογαριασμούς της εφεσείουσας 1 και 20.825 ευρώ από εκείνους της εφεσείουσας 2. Κατέληξε έτσι μολονότι οι εφεσείουσες δεν είχαν εγείρει ρητά το ζήτημα μέσω των λόγων ένστασης πρωτοδίκως, επειδή το είχαν εγείρει έμμεσα: πρόβαλαν ότι το διάταγμα δεν έπρεπε να εκδοθεί και σε κάθε περίπτωση να μην οριστικοποιηθεί, ενώ με τον λόγο ένστασης 11 πρόβαλαν ότι εμπόδιζε την ομαλή διεξαγωγή των εργασιών τους και παρέβλαπτε τα επιχειρηματικά τους συμφέροντα. Αυτό αρκούσε.
Εκεί βρίσκεται το πρακτικό κέρδος της υπόθεσης. Διάταγμα αυτής της μορφής είναι ευάλωτο, και η ευπάθεια βρίσκεται στην αριθμητική και όχι στην ουσία.
Όσα δοκίμασαν οι εφεσείουσες και έχασαν
Όλα τα υπόλοιπα επιχειρήματα απορρίφθηκαν, και οι λόγοι αξίζουν να είναι γνωστοί γιατί είναι οι λόγοι για τους οποίους αποτυγχάνουν οι περισσότερες επιθέσεις κατά διατάγματος πάγωσης.
Ως προς το κατεπείγον, υποστήριξαν ότι ο αιτητής καθυστέρησε. Το Εφετείο έκρινε ότι κρίσιμος είναι ο χρόνος κατά τον οποίο περιέρχονται στη γνώση του αιτητή τα στοιχεία που του επιτρέπουν να προσφύγει, ακολουθώντας την Aspis Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Σιακατίδου (2014) 1(Α) Α.Α.Δ. 637. Η πρόσβαση στους λογαριασμούς αποκτήθηκε τον Ιούλιο του 2018, ο ένας δικαιούχος ήρθε στην Κύπρο στα μέσα Αυγούστου για να διορίσει δικηγόρο, και η αγωγή καταχωρίστηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2018. Δεν επρόκειτο για καθυστέρηση. Το ότι διαδικασία στην Ολλανδία είχε ήδη αρχίσει στις 27 Ιουλίου 2018 δεν διαφοροποίησε τα δεδομένα.
Ως προς τον κίνδυνο αποξένωσης, υποστήριξαν ότι δεν προσκομίστηκε μαρτυρία περί πρόθεσής τους να μεταφέρουν οτιδήποτε. Το Εφετείο απάντησε ότι τέτοια μαρτυρία δεν χρειάζεται. Κατά την C. Phasarias (Aut. Centre) Ltd v. Σκυρ. Λεωνίκ (2001) 1(Β) Α.Α.Δ. 785, το ζητούμενο είναι η πιθανή επίδραση της αποξένωσης ή επιβάρυνσης στην ικανοποίηση της απόφασης, δηλαδή η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου στην ικανοποίηση απόφασης υπέρ του ενάγοντα.
Ως προς την καθυστέρηση ως κώλυμα επιείκειας, το Εφετείο αρνήθηκε να εξετάσει καν το επιχείρημα, επειδή δεν είχε τεθεί μέσω των λόγων ένστασης πρωτοδίκως.
Ως προς τη δικαιοδοσία, επικαλέστηκαν ρήτρα διαιτησίας σε συμφωνία διαχείρισης και το άρθρο 8 του Κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012, λέγοντας ότι η διαφορά ανήκε στην Ολλανδία και ότι η προώθησή της εδώ κατακερμάτιζε τη δικαστική κρίση. Το Εφετείο σημείωσε ότι η συμφωνία διαχείρισης είχε υπογραφεί μεταξύ ελληνικής εταιρείας που δεν ήταν διάδικος στη διαδικασία και του εναγόμενου 3 προσωπικά. Οι δύο εφεσείουσες ούτε συμβαλλόμενες ήταν ούτε σχέση είχαν με αυτήν. Ρήτρα σε ξένη σύμβαση δεν αποκλείει τη δικαιοδοσία του κυπριακού δικαστηρίου ως προς την αξίωση εναντίον σας.
Ζήτησαν επίσης να περιοριστεί το διάταγμα στους δύο λογαριασμούς της τράπεζας όπου είχαν εντοπιστεί τα χρήματα. Το Εφετείο αρνήθηκε, γιατί ο περιορισμός θα αποδυνάμωνε τον ίδιο τον σκοπό του διατάγματος. Η τράπεζα είχε δηλώσει ότι τα δεσμευμένα υπόλοιπα ανέρχονταν περίπου στις 45.000 ευρώ, πολύ κάτω από την αξίωση, και το δικαστήριο το προσμέτρησε ως πρόσθετη ένδειξη ανεπαρκών περιουσιακών στοιχείων.
Μια παρατήρηση για τη σύνταξη των λόγων έφεσης
Το Εφετείο στάθηκε σε ένα σημείο για την ίδια την έφεση. Ο δεύτερος λόγος έφεσης περιείχε τρία διακριτά σφάλματα: το κατεπείγον, τον κίνδυνο αποξένωσης και την καθυστέρηση. Παραπέμποντας στην Δημητρίου v. KPMG Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 311/2014, ημερομηνίας 24 Ιανουαρίου 2023, επανέλαβε ότι τα συστατικά στοιχεία λόγου έφεσης συντίθενται από τον προσδιορισμό του λάθους και τους λόγους που στοιχειοθετούν το σφάλμα, και ότι χωρίς το ένα ή το άλλο ο λόγος είναι ατελής. Όταν τα σφάλματα αφορούν διαφορετικά ζητήματα, ορθότερο είναι να υποβάλλονται ξεχωριστοί λόγοι έφεσης.
Δεν πρόκειται για τυπικότητα. Λόγοι που συσσωρεύουν πολλά παράπονα μαζί κινδυνεύουν να απορριφθούν ως ατελείς χωρίς να εξεταστεί η ουσία τους.
Τι σημαίνει στην πράξη
- Ζητήστε χωριστό ποσό για κάθε εναγόμενη. Αν παγοποιείτε περιουσιακά στοιχεία δύο εταιρειών, υπολογίστε τι αξιώνεται από την καθεμία και βάλτε τους δύο αριθμούς στο διάταγμα. Το ενιαίο ποσό προσκαλεί ακριβώς την τροποποίηση που πέτυχε εδώ.
- Αν σας επιδόθηκε διάταγμα με συνολικό ποσό, ελέγξτε πρώτα την αριθμητική. Οι εφεσείουσες έχασαν στο κατεπείγον, στην αποξένωση, στην καθυστέρηση και στη δικαιοδοσία, και όμως το διάταγμα κατά της δεύτερης περιορίστηκε στις 20.825 ευρώ. Το στενό τεχνικό σημείο ήταν εκείνο που λειτούργησε.
- Βάλτε κάθε ένσταση στους λόγους ένστασης. Η καθυστέρηση δεν συζητήθηκε ποτέ επειδή δεν είχε δικογραφηθεί πρωτοδίκως.
- Μην περιμένετε ότι θα ζητηθεί απόδειξη πρόθεσης αποξένωσης. Δεν είναι αυτό το κριτήριο, και η προβολή του σπαταλά την ευκαιρία.
- Κινηθείτε μόλις μάθετε, και καταγράψτε πότε μάθατε. Το κατεπείγον μετριέται από τη γνώση. Η ένορκη δήλωση που εκθέτει την ημερομηνία πρόσβασης στους λογαριασμούς και τις ενέργειες των επόμενων εβδομάδων είναι εκείνη που ανατρέπει ισχυρισμό καθυστέρησης.
Η έφεση απορρίφθηκε ως προς όλα τα υπόλοιπα, και επιδικάστηκαν εναντίον των εφεσειουσών έξοδα 3.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ, ποσό μειωμένο κατά 25 τοις εκατό λόγω της μερικής τους επιτυχίας. Αιτήσεις αυτού του είδους κρίνονται από την ένορκη δήλωση που τις στηρίζει και από την ακριβή διατύπωση του αιτούμενου διατάγματος, εκεί όπου συναντιούνται η παγοποίηση περιουσιακών στοιχείων και η δικαστηριακή εκπροσώπηση.
Ερωτήσεις που μας γίνονται
Ποιες είναι οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος;
Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, όπως εξηγήθηκε στην Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and others (1982) 1 Α.Α.Δ. 557, απαιτεί τη σωρευτική ικανοποίηση τριών κριτηρίων προτού καν εξεταστεί το ισοζύγιο της ευχέρειας. Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, να υπάρχει δυνατότητα επιτυχίας στην αγωγή, και να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα.
Από πότε μετρά το κατεπείγον;
Από τον χρόνο κατά τον οποίο περιέρχονται στη γνώση του αιτητή τα στοιχεία που του παρέχουν τη δυνατότητα να απευθυνθεί στο δικαστήριο, όχι από τον χρόνο των ίδιων των γεγονότων. Εδώ οι τελικοί δικαιούχοι απέκτησαν πρόσβαση στους λογαριασμούς τον Ιούλιο του 2018, ο ένας ήρθε στην Κύπρο στα μέσα Αυγούστου για να βρει δικηγόρο, και η αγωγή με την αίτηση καταχωρίστηκαν στις 19 Σεπτεμβρίου 2018. Το κατεπείγον κρίθηκε ότι ικανοποιείτο και οι θερινές διακοπές δεν μέτρησαν εις βάρος του αιτητή.
Πρέπει να αποδείξω πρόθεση αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων;
Όχι. Το Εφετείο απέρριψε ρητά τη θέση ότι χρειάζεται μαρτυρία για πραγματική πρόθεση αποξένωσης ή επιβάρυνσης. Κατά την C. Phasarias (Aut. Centre) Ltd v. Σκυρ. Λεωνίκ (2001) 1(Β) Α.Α.Δ. 785, εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί, δηλαδή η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου στην ικανοποίησή της.
Γιατί το κατεπείγον δεν είναι απλή τυπικότητα;
Διότι αποτελεί δικαιοδοτικό όρο και όχι απλό παράγοντα διακριτικής ευχέρειας. Όταν το δικαστήριο ακούει μόνο τη μια πλευρά ενεργεί κατά παρέκκλιση των αρχών φυσικής δικαιοσύνης και της αρχής audi alteram partem, και το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, διέπει την παρέκκλιση αυτή. Η μη τήρηση του όρου οδηγεί σε μη ανάληψη δικαιοδοσίας και αποτελεί ανεξάρτητο λόγο ακύρωσης του διατάγματος.
Μπορεί ρήτρα διαιτησίας να εμποδίσει κυπριακό διάταγμα πάγωσης;
Όχι όταν οι εναγόμενοι είναι ξένοι προς τη συμφωνία που την περιέχει. Η συμφωνία διαχείρισης προέβλεπε διαιτησία στην Ολλανδία, όμως είχε υπογραφεί μεταξύ ελληνικής εταιρείας που δεν ήταν διάδικος και του εναγόμενου 3 προσωπικά. Οι δύο εφεσείουσες εταιρείες δεν ήταν συμβαλλόμενα μέρη και ουδεμία σχέση είχαν με αυτήν, οπότε η ρήτρα δεν απέκλειε τη δικαιοδοσία του κυπριακού δικαστηρίου.
Μπορώ να εγείρω θέμα καθυστέρησης πρώτη φορά κατ' έφεση;
Όχι. Η καθυστέρηση ως στοιχείο των γενικότερων αρχών του δικαίου της επιείκειας δεν είχε τεθεί μέσω των λόγων ένστασης πρωτοδίκως, και το Εφετείο εφάρμοσε τον πάγιο κανόνα ότι ζήτημα που δεν τέθηκε πρωτοδίκως δεν μπορεί να τεθεί κατ' έφεση. Αν σκοπεύετε να ισχυριστείτε ότι ο αιτητής άργησε, το σημείο πρέπει να βρίσκεται στους λόγους ένστασης.
Τι γίνεται αν οι λογαριασμοί μου έχουν λιγότερα από το δεσμευμένο ποσό;
Το διάταγμα εξακολουθεί να καλύπτει όλους τους λογαριασμούς και όχι μόνο τους κατονομαζόμενους. Εδώ η τράπεζα δήλωσε ότι τα υπόλοιπα ανέρχονταν περίπου στις 45.000 ευρώ έναντι αξίωσης 100.825 ευρώ, και το δικαστήριο αντιμετώπισε το έλλειμμα ως στοιχείο ανεπαρκών περιουσιακών στοιχείων. Το αίτημα να περιοριστεί το διάταγμα στους ήδη εντοπισμένους λογαριασμούς απορρίφθηκε, γιατί θα αποδυνάμωνε τον σκοπό του.
Πηγές
- Efixon Investments Limited κ.α. v. Panisa Holdings Limited, Πολιτική Έφεση Αρ. E90/2020, Εφετείο Κύπρου, 10 Σεπτεμβρίου 2026
- Ο περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960, 14/1960, CyLaw
- Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις
Το παρόν άρθρο παρέχεται αποκλειστικά για σκοπούς γενικής ενημέρωσης και δεν συνιστά νομική συμβουλή.

Κλείτος Πλατής
Δικηγόρος, Συνέταιρος
Κλεάνθους & Πλατής Δ.Ε.Π.Ε., Λευκωσία · Δημοσιεύθηκε 17 Σεπτεμβρίου 2026
Χρειάζεστε συμβουλή για δική σας υπόθεση;
Γράψτε μας ποιοι εμπλέκονται και μια σύντομη περιγραφή στο office@kleanthousplatis.com και θα σας απαντήσουμε εντός μίας εργάσιμης ημέρας.
Ή συμπληρώστε τη φόρμα επικοινωνίας, στείλτε μας μήνυμα στο WhatsApp, ή τηλεφωνήστε στο +357 22 680 330.
Λάβετε νομικές ενημερώσεις με email
Όταν αλλάζει το κυπριακό δίκαιο, να το μαθαίνετε από εμάς
Ένα σύντομο email όταν αλλάζει κάτι που μετρά: νέα νομοθεσία, μια απόφαση που αξίζει να ξέρετε, μια προθεσμία. Γραμμένο από τους συνεταίρους, χωρίς διαφημίσεις, διαγραφή με ένα κλικ.
Είστε στη λίστα. Η επόμενη ενημέρωση για το κυπριακό δίκαιο θα έρθει στο email σας.
Η εγγραφή δεν ολοκληρώθηκε. Γράψτε στο office@kleanthousplatis.com και θα σας προσθέσουμε.
Η διεύθυνσή σας χρησιμοποιείται για αυτές τις ενημερώσεις και για τίποτε άλλο. Προστασία προσωπικών δεδομένων.